powrót do spisu treści

powrót do publikacje

3. Założenia projektowe.

Funkcje sterownika komory klimatycznej, które powinien on spełniać to: dążenie do ustabilizowania temperatury wnętrza komory z dokładnością do wartości zadanej w granicach 0,2…0,3°C oraz ustabilizowania wilgotności względnej z dokładnością na poziomie 5%RH, sygnalizacja błędów i awarii urządzenia poprzez sygnał dźwiękowy oraz dodatkowe wyjście przekaźnikowe. Sterownik musi wyświetlać aktualne wskazania, jak i wartości zadane z rozdzielczością temperatury 0,1°C jak i wilgotności 0,1%RH. Urządzenie powinno mieć możliwość ustawienia punktu pracy w zależności od czasu. Przy regulacji wilgotności, tylko wzrost jej wartości będzie uzyskiwany za pomocą urządzenia nawilżającego sterowanego wyjściem przekaźnikowym, spadek wilgotności względnej będzie wywoływany pracą układu chłodniczego działającego jak osuszacz. Wzrost i spadek temperatury regulowany będzie przy pomocy grzałek oraz układu chłodniczego. Przy powyższych założeniach trzeba dobrać moc grzałek w ten sposób, aby była ona odpowiednio większa od mocy układu chłodniczego, uwarunkowane jest to faktem, że w trakcie działania będzie występować jednoczesna praca układu chłodniczego i grzania. W niektórych rozwiązaniach układ chłodniczy jest załączony przez cały czas, regulacja odbywa się tylko za pomocą grzania i nawilżania. W projektowanym urządzeniu algorytm sterowania będzie zakładał dwie wersje: pierwsza to włączenie układu chłodzenia w zależności od potrzeby, odbije się to na stabilności temperatury i wilgotności; druga wersja zakłada, że chłodzenie jest cały czas załączone, w tym przypadku można uzyskać większą dokładność, ponieważ nie występuje tu zwłoka czasowa ponownego załączenia układu chłodzenia, wahająca się w przedziale czasu około 1 min, potrzebnego na rozprężenie się gazu w tym układzie.

powrót do spisu treści

powrót do publikacje